Zakarpacie jest jednym z najbardziej malowniczych zakątków Ukrainy. Naturalną granicą oddzielającą Zakarpacie od reszty kraju są Karpaty Wschodnie. Góry te zajmują północną i wschodnią część regionu. Są to pasma ciągnące się od północnego zachodu na południowy wschód - Bieszczady Wschodnie, Gorgany, Świdowiec, Czarnohora. W masywie czarnohory znajduje się Howerła (2061 m) - najwyższy szczyt Zakarpacia i Ukrainy. W regionie tym leżą również Połoniny: Równa, Borżawa i Krasna. Krajobraz centrum kształtują niewysokie wzniesienia Wełykoho Diłu (Wielkiego Działu) i Gór Sewluskich. Część południowo-zachodnia to skrawek Wielkiej Niziny Węgierskiej. Zakarpacie leży w dorzeczu Cisy i jest najdalej na zachód wysuniętym regionem Ukrainy.

Ponad połowę terytorium Zakarpacia zajmują lasy. Na terenach nizinnych rosną lasy dębowo-grabowe, na przedgórzach dębowe i dębowo-bukowe, w górach bukowe i iglaste (jodła biała, jodła). W wyższych górach, m.in. w Gorganach występuje piętro kosodrzewiny. Powyżej linii lasów rozciągają się połoniny.
Panuje tu klimat umiarkowano-kontynentalny, co zapewnia długie i piękne pory przejściowe (wiosną i jesienią) oraz łagodne lato i zimę.

Ciekawe położenie geograficzne, łagodny klimat, piękne lasy lecznicze wody mineralne, wielowiekowe tradycje pokojowego współżycia wielonarodowej ludności, której świadectwem są zachowane zabytki, tworzą warunki do rozwoju różnych form turystyki, m.in. pieszej, rowerowej, czy sanatoryjnej.